Het is maar een mening.
De moderne mens barst van de meningen. We hebben bijna over alles wel een oordeel klaar, we vinden overal wel iets van.
Als we het even niet weten, voelen we toch iets en ons onderbuikgevoel lijkt voldoende reden om hardop onze mening te ventileren. Het lijkt alsof zwijgen of twijfel om een oordeel te geven een zwaktebod is geworden.
Aangewakkerd door sociale media, talkshows en niet te vergeten polariserende nieuwsberichten worden die onderbuikgevoelens dagelijks geactiveerd. Het resultaat is, veel verontwaardiging, veel kabaal en steeds minder ruimte voor nuances.
Een mening is in de kern niets meer dan een persoonlijk oordeel.
Toch worden meningen vaak behandeld alsof het heilige waarheden zijn.
Daarin schuilt precies het gevaar. Want zodra een mening als waarheid wordt beschouwd, ontstaat de neiging om die mening met hand en tand te verdedigen. We willen dan bevestiging van het eigen gelijk. Met een grote kans dat het gesprek ontaardt in een woordenstrijd. Sociale media hebben ons gedrild in het snel oordelen, reageren en partij kiezen. Wat telt is hoe snel je iets kunt roepen.
Begrip voor het standpunt van een ander of een dialoog? Daar is vaak geen ruimte voor.
Probeer het maar eens om even tot drie te tellen voordat u reageert op een uitdaging, u zult merken dat het moeite kost. Het is een oefening in empathie, geduld en zelfreflectie. Want zonder tolerantie is er geen ruimte om fouten te maken. We leren niet van ons gelijk, maar van onze vergissingen en het luisteren en wegen wat anderen ons vertellen. Anders verdwijnt de speelruimte die nodig is om ons te ontwikkelen als individu, maar ook als gemeenschap.
Ik denk dat je als voorvechter van bepaalde meningen altijd respect moet houden voor andersdenkenden en dat je hen niet mag wegzetten als laf en slecht. Juist Odd Fellows moeten blijven proberen zich een mening te vormen over de weg die leidt tot een rechtvaardige samenleving, waar toch eens een broederschap tussen mensen zou kunnen bestaan.
Wanneer zelfs de wetenschap, gestoeld op bewijs, onderzoek en toetsing wordt afgedaan als ‘dat is ook maar een mening’, dan zegt dat veel over hoe uitgehold het begrip mening is geraakt.
Niet alles is een mening. Niet elke mening is evenveel waard.
Maar, ik geef toe, dat is ook maar mijn mening.
Harry Rosing